ખોળિયાં
ખોળિયાં ✍️ અમી દોશી ગામના ઝાંપામાં દાખલ થતા જ કાનજીભાઈએ બનાવેલ આર.સી.સી.નો નવોનક્કોર બંગલો પર ગામ આખાની નજર પડતી. ગામનાં નળિયાંવાળાં અને ગાર-માટીથી લીંપેલાં ખોરડાંઓ વચ્ચે આ બે માળનો પાકો બંગલો સાવ નોખો તરી આવતો. સુરત ગયેલા કાનજીભાઈએ હીરાના કારખાનામાં ખૂબ સારી કમાણી કરી, એટલે ગામમાં વટ પાડવા અને મા-બાપને ‘સુખ’ આપવા માટે, માતા પિતાએ બનાવેલ જૂનું ગાર-માટીની ઓસરી અને નળિયાંવાળું ખોરડું પાડીને આ આધુનિક પાકું મકાન બનાવી આપ્યું હતું. એની સીધી સપાટ સિમેન્ટની દીવાલો, મોટી સરકતા કાચવાળી બારીઓ અને બહારથી લગાવેલો આછો ગુલાબી કલર જાણે કોઈ પારકા પ્રદેશમાંથી ઊંચકીને અહીં મૂકી દીધો હોય એવો લાગતો. બંગલો ગામની શાન હતો. આખા ગામના લોકો બંગલો જોઈને આભા થઈને કહેતાં કે, "રામજીબાપા અને રૂડીમાએ ઓલ્યા ભવમાં કોક હારા કરમ કૈરાં હઈશે તઈ જાતી જંનગીમાં આ રાજાના મેલ જીવા બંગલામાં રેવા મૈડું સે." રામજીબાપા અને રૂડીમા પણ બંગલો જોવા આવનારને ચા પાણી પીવડાવતાં અને બધાનો આભાર માનતાં. બેય માણસ કાનજીના વખાણ કરવામાં જરાય ઊણપ ન રાખતાં. કાનજીભાઈ પોતાના બાળબચ્ચાં સાથે સુરતમાં સ્થાયી થયા હતા. ગામડે વ...